In 1972 ben ik begonnen met werken bij een notaris als assistent boekhouder. Na een jaar kwam ik tot de ontdekking dat het werken tussen vier muren niets voor mij was en dat het werken met mensen mijn voorkeur genoot. Zo begon ik in 1973 met de opleiding ziekenverzorger in het Rheumaverpleegtehuis in Rotterdam. Na de voltooide opleiding moest ik mijn dienstplicht vervullen. Een geluk voor mij was dat de dienstplicht in het medische circuit plaatsvond.

In 1979 heb ik de overstap gemaakt naar assurantiën, niet zo'n gekke overstap, als je bedenkt dat mijn vader een assurantiekantoor had in Rotterdam. Dit ben ik blijven doen tot 1990. Ik kwam er achter dat het vrije beroep zijn fijne, maar ook zijn minder prettige kanten had. Op dat moment heb ik de keuze gemaakt om het assurantiekantoor te verkopen. Ik wilde iets heel anders gaan doen.

In 1991 ben ik begonnen met de HBO-deeltijdopleidingen: Culturele en Maatschappelijke Vorming, richting Vrijetijdskunde en Basiseducatief werker aan de Hogeschool Rotterdam en Omstreken. Gedurende deze deeltijdopleidingen was ik werkzaam als jeugd-jongerenwerker en als opleidingsontwikkelaar voor jongeren. Tijdens het werk probeerde ik jongeren te motiveren om bepaalde punten te ontwikkelen. Samen met het stimuleren tot het volgen van opleidingen werd getracht hun maatschappelijke zelfstandigheid te versterken.

Na mijn opleidingen heb ik mij bezig gehouden als ambtelijk secretaris van de Centrale Ondernemingsraad van een landelijke jeugdhulpverleningsinstantie. Naast de werkzaamheden als secretaris was ik o.a. actief als bemiddelaar tijdens conflicten tussen ondernemingsraden en directies en het begeleiden van implementatieprocessen.  Door decentralisatie werd deze functie opgeheven en kon ik ergens anders aan de slag als docent.

Verschillende jaren heb ik voor de klas 
gestaan op een VMBO school te Kampen.
Hier gaf ik o.a. de vakken administratie, economie, maatschappijleer, godsdienst en het vak culturele en kunstzinnige vorming. Doel van dit laatste vak was om jongeren bekend te maken met de verschillende onderdelen van cultuur en kunst.

Door ernstige rugklachten ben ik naast het betaalde arbeidsproces komen te staan. Verschillende artsen gaven mij het dringende advies om niet meer te werken.
Tijdens deze periode leerde ik in het revalidatiecentrum "de Vogellanden" de basisprincipes van het wasschilderen (Encaustic Art). Door iets om handen te hebben ben ik doorgegaan met het aanleren van de technieken van het 
wasschilderen. Het wasschilderen werd voor mij zo'n leuke hobby dat ik mij steeds meer ging toeleggen op het uitbreiden van de basisbeginselen. Zo ontwikkelde ik ook een eigen stijl.

In mijn omgeving, maar ook daar buiten, werden de verschillende schilderijen met bewondering bekeken en mij werd geadviseerd om hier in door te gaan. De verschillende resultaten zijn op deze site te bewonderen. Zo is het ook mogelijk om de schilderijen te kopen.

Maar door mijn hobby kwamen verschillende andere kernkwaliteiten en interessegebieden onder druk te staan.

Een aantal jaren geleden ben ik daarom als vrijwilliger actief geworden.
Ik heb mij bezig gehouden als voorzitter van een centrale cliëntenraad in een zorginstelling. Ook ben ik als lid van een WMO-adviesraad betrokken geweest bij de uitvoering van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. Op dit moment ben ik extern vertrouwenspersoon voor cliënten en personeel van een zorginstelling en zit ik in een 2 tal klachtencommissies van zorginstanties. Ook ondersteun en begeleid ik personen en instellingen rond bepaalde 
communicatie - en implementatieprocessen.
Binnen onze kerk ben ik betrokken als coördinator Evangelisatieactiviteiten.

Een groot voordeel van mijn werkzaamheden is dat ik er energie van krijg en ideeën kan opdoen voor mijn kunsthobby. Het schilderen met was is één van de middelen om zo goed mogelijk bepaalde processen en begeleiding, bij zowel instellingen als personen, te realiseren.